برهمکنش بین شته رز Macrosiphum rosae و پارازیتوئیدهای آن در پارک شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه گیاه‌پزشکی، پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران

4 موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، تهران

چکیده

شته­ها در اکوسیستم‌های شهری با تغذیه از شیره گیاهی و همچنین تزریق بزاق سمی منجر به ضعف گیاه و کاهش عملکرد محصول می­شوند. نتایج بررسی برهمکنش بین تراکم شته رز Macrosiphum rosaeو زنبورهای پارازیتوئید Aphidius rosae و Lysiphlebus fabarum وجمعیت پوره و شته بالغ در سال‌های ۱۳۹۵و 1396 در پارک شهر تهران نشان داد که در تمام موارد بین تعداد هر دو گونه زنبور پارازیتوئید و جمعیت پوره و شته بالغ همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. با افزایش تراکم شته رز، تراکم زنبورهای پارازیتوئید نیز افزایش یافت و پارازیتوئیدها دارای رفتار تجمعی نسبت به تراکم‌های مختلف میزبان بودند. بررسی رابطه بین تعداد شته رز و درصد پارازیتیسم توسط زنبورهایپارازیتویید نیزحاکی از آن بود که بین تعداد شته رز و درصد پارازیتیسم، همبستگی مثبت و وابسته به تراکم وجود دارد. در فصل بهار سال 1395 بیشترین درصد پارازیتیسم پوره­ها توسط زنبورپارازیتویید A. rosae، 17/42 و توسط زنبور L. fabarum، 15/21 بود. در سال 1396 نیزدرصد پارازیتیسم پوره­ها توسط زنبور A. rosae، 89/41 و بیشترین درصد پارازیتیسم توسط زنبورپارازیتوییدL. fabarum ، 02/21 بود.  بنابراین با توجه به هماهنگی تغییرات جمعیت و درصد پارازیتیسم زنبورهای پارازیتوئید با تغییرات جمعیت پوره و بالغ شته رز و وابسته به تراکم بودن درصد پارازیتیسم آن­ها در شرایط پارک شهر تهران، این عوامل می‌توانند در کنترل بیولوژیک شته رز مفید و موثر واقع شوند.
شته­ها در اکوسیستم‌های شهری با تغذیه از شیره گیاهی و همچنین تزریق بزاق سمی منجر به ضعف گیاه و کاهش عملکرد محصول می­شوند. نتایج بررسی برهمکنش بین تراکم شته رز Macrosiphum rosaeو زنبورهای پارازیتوئید Aphidius rosae و Lysiphlebus fabarum وجمعیت پوره و شته بالغ در سال‌های ۱۳۹۵و 1396 در پارک شهر تهران نشان داد که در تمام موارد بین تعداد هر دو گونه زنبور پارازیتوئید و جمعیت پوره و شته بالغ همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. با افزایش تراکم شته رز، تراکم زنبورهای پارازیتوئید نیز افزایش یافت و پارازیتوئیدها دارای رفتار تجمعی نسبت به تراکم‌های مختلف میزبان بودند. بررسی رابطه بین تعداد شته رز و درصد پارازیتیسم توسط زنبورهایپارازیتویید نیزحاکی از آن بود که بین تعداد شته رز و درصد پارازیتیسم، همبستگی مثبت و وابسته به تراکم وجود دارد. در فصل بهار سال 1395 بیشترین درصد پارازیتیسم پوره­ها توسط زنبورپارازیتویید A. rosae، 17/42 و توسط زنبور L. fabarum، 15/21 بود. در سال 1396 نیزدرصد پارازیتیسم پوره­ها توسط زنبور A. rosae، 89/41 و بیشترین درصد پارازیتیسم توسط زنبورپارازیتوییدL. fabarum ، 02/21 بود.  بنابراین با توجه به هماهنگی تغییرات جمعیت و درصد پارازیتیسم زنبورهای پارازیتوئید با تغییرات جمعیت پوره و بالغ شته رز و وابسته به تراکم بودن درصد پارازیتیسم آن­ها در شرایط پارک شهر تهران، این عوامل می‌توانند در کنترل بیولوژیک شته رز مفید و موثر واقع شوند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Interaction between the rose aphid, Macrosiphum rosae and its parasitoids in Parke-Shahr, Tehran

نویسندگان [English]

  • H. Sardarbandeh 1
  • A. Sahragard 2
  • E. Rakhshani 3
  • V. Baniameri 4
1 Department of plant protection, University Campus 2, University of Guilan, Rasht, Iran
2 Department of plant protection, Faculty of Agricultural Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
3 Department of plant protection, Faculty of Agricultural Sciences, University of Zabol, Iran
4 Plant Protection Research Institute of Iran, Tehran
چکیده [English]

Aphids in urban ecosystems, damage host plants directly by feeding on leaves, sucking up nutrients, and weakenig the host, resulting in yield reduction. The results of a study conducted in 2016 and 2017 on the interactions between population of the rose aphid, Macrosiphum rosae and the  parasitoid wasps, Aphidius rosae  and Lysiphlebus fabarum indicated that in all cases, there was a positive and significant correlation between the numbers of both species of parasitoid wasps and the population of the rose aphid. As the population of aphid raised, the density of parasitoid wasps increased as well, and these parasitoids exhibited an aggregative behavior to different densities of the aphid host. The relationship between the number of rose aphid and the percentage of parasitism by A. rosae and L. fabarum wasps showed that there was a positive correlation between percentage of parasitism by these two parasitoids and aphid density. In 2016, during the spring, the highest percentage of parasitism of aphid nymphs by A. rosae wasp was 42.17 and the highest percentage of parasitism by L. fabarum wasp was 21.15. In 2017, during the spring, the highest percentage of parasitism of aphid nymphs by A. rosae wasps was 41.89  and the highest percentage of parasitism by L. fabarum wasps was 21.02. Therefore, considering the positive correlation between the population of rose aphid and the population of parasitoid wasps and the effective performance of these parasitoids in parke-shahr in Tehran, these useful agents can be efficiently employed in biological control of rose aphids.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Interaction
  • rose aphid
  • parasitoid wasps
  • population variations
  • percentage of parasitism
Abai, M. 2009. Pests of forest trees and shrubs of Iran.Ministry of Jihad-e-Agriculture, Agricultural Research, Education and Extension Organization. Iranian Research Institute of Plant Protection. 206 pp. (In Persian).  

Adachi-Hagimori, T., Shibao, M., Tanaka, H., Seko, T. and Miura, K. 2011. Control of Myzus persicae and Lipaphis erysimi (Hemiptera: Aphididae) by adult and larvae of a flightless strain of Harmonia axyridis (Coleoptera: Coccinellidae) on non-heading Brassica cultivars in the greenhouse. BioControl 56: 207- 213.

Akhtar, I. H.  and  Abdul-Khaliq, A. 2003. Impact of plant phenology and coccinellid predators on the population dynamics of rose aphid Macrosiphum rosae (Aphididae: Homoptera) on rose. Asian Journal of Plant Sciences 2: 119-122.  

Azize, T. P., Hilim, S., Selma, U. and Isil, O. 2008. Insect species damage on ornamental plants and samplings of Bartin province and its vicinity in the western black sea region of Turkey. International Journal of Molecular Science 9: 526-541.

Baghery-Matin, Sh., Sahragard, A. and Rasoolian, G. R. 2004. Seasonal population variability of Lysiphlebus fabarum (Hym: Aphidiidae) and its host, the black bean aphid, Aphis fabae (Hom: Aphididae) and determination of its parasitism efficiency. Journal of Agricultural Science 1(1): 9-18.

Baghery-Matin, Sh., Sahragard A. and Rasoolian G. 2009. Some biological parameters of Lysiphlebus fabarum (Hymenoptera: Aphidiidae), a parasitoid of Aphis fabae (Homoptera: Aphidiidae) under laboratory conditions. Munis Entomology and Zoology 4: 193–200.

Baroon, N. 2007. A study of population fluctuations of black bean aphid,Aphis fabae (Hom.:Aphididae) and the efficiency of its parasitoid Lysiphlebus fabarum (Marsh.) (Hym.: Braconidae) on Faba bean in Ahvaz. Msc. thesis, University of Ahvaz University, Iran (In Persian).

Barahoei, H., Rakhshani, E., Nader, E., Stary, P., Kavallieratos, N. G., Tomanovic, Z. and Mehrparvar, M. 2014. Checklist of Aphidiinae parasitoids (Hymenoptera: Braconidae) and their host aphid associations in Iran. Journal of Crop Protection 3(2): 199-232.

Blackman, R. L. and Eastop, V. F. 1994. Aphids on the world's trees- An identification and information guide. CAB International, Wallingford.

Blackman, R. L. and Eastop, V. F. 2006. Aphids on the world's herbaceous plants and shrubs. Vol.1, Host lists and keys.1024pp. Vol.2, 1025-1439.Wiley.

Blumel, S. 2004. Biological control of aphids on vegetable crops. pp 297- 312. In: HEINZ K.M., Van Driesche, R. G. and Parrella, M. P., (eds.): Biocontrol in protected culture. Ball Publishing, Batavia, Illinois, 552 pp.

Chau, A. and Heinz, K. M. 2004. Biological control of aphids on ornamental crops. pp. 277- 295. In: HEINZ K. M., van Driesche, R. G. and Parrella, M. P., (eds.): Biocontrol in protected culture. Ball Publishing, Batavia, Illinois, 552 pp.

Dedryver, C. A., Le Ralec, A. and Fabre, F. 2010. The conflicting relationships between aphids and men, A review of aphid damage and control strategies. Comptes Rendus Biologies 333: 539- 553.

Delfosse, E. S. 2005. Risks and ethics in biological control. Biological Control 35: 319- 329.

Elton, C. 1942. Voles, mice and lemmings; Problems in population dynamics. Oxford University. Press, Oxford.

Ganyo, K. K., Tounou, A. K., Agboton, C., Dannon1, E. A., Pittendrigh, B. R., and Tamo, M. 2012. Interaction between the aphid parasitoid, Lysiphlebus testaceipes (Hymenoptera: Aphidiidae) and its hyperparasitoid, Syrphophagus africanus (Hymenoptera: Encyrtidae). International Journal of Tropical Insect Science 32 (1): 45–55.

Hagvar, E. B. and Hofsvang, T. 1991. Aphid parasitoids (Hymenoptera: Aphidiidae): biology, host selection, and use in biological control. Biocontrol News and Information 12(1): 13- 41.

Hillhouse, T. L. and Pitre, H. N. 1974. Comparison of sampling techniques to obtain measurements of  insect Populations on Soybeans. Journal of Economic Entomology 67(3): 411-414.

Hughes, R. D. 1989. Biological control in the open field. pp 167-198. In: Minks, A. K. & Harrewijn, P. (eds), Aphids, their biology, natural enemies and control. Crop Pests Vol. 2C, Elsevier, Amsterdam, 332pp.

Jarosik, V. and Lapchin, L. 2001. An experimental investigation of patterns of parasitism at three spatial scales in an aphid-parasitoid system (Hymenoptera: Aphidiidae). European Journal of Entomology 98: 295-299.

Jouraeva, V. A., Johnson, D. L., Hassett, J.P., Nowak, D. J., Shipunova, N. A. and Barbarossa, D. 2006. Role of sooty mold fungi in a accumulation of fine- particle- associated PAHs and metals on deciduous leaves.Environmental Research12: 272- 282.

Kavallieratos, N. G., Tomanovic, Z., Stary, P., Athanassiou, C. G., Sarlis, G. P., Petrovic, O., Niketic, M. and Veroniki, M. A. 2004. Survey of aphid parsitoids (Hymenoptera: Braconidae, Aphidiinae) of Southeastern Europe and their aphid- plant associations. Applied Entomology and Zoology39: 527- 563.

Kazemi, F., Fathipoor, A., Daneshvar, S.H., Davoudi, A. and Talebi, A. 2002. Determination of sampling program and spatial distribution pattern of Macrosiphum rosae (L) (Hom.: Aphididae) on rose flower. Proceeding of the 15th Iranian Congress of Plant Protection 226pp.

Lessels, C. M. 1985. Parasitoid foraging: Should parasitism be density dependent? Journal of Animal Ecology 54: 27-41.
Maelzer, D. A. 1997. The biology and main causes of change in numbers of the rose aphid, Macrosiphum rosae on the cultivated roses in South Australia. Zoology Journal24: 269-284.

Mclure, M. S. 1977. Parasitism of the scale insect, Fiorina externa (Homoptera: Diaspididae), by Aspidiotiphagus citrinus (Hymenoptera: Eulophidae) in a hemlock forest: density dependence. Environmental Entomology 6: 551-555.

Mehrparvar, M. 2004. Bioecology of Macrosiphum rosae and rose aphid fauna in Isfahan, Iran. Msc. Thesis, Isfahan University of Technology, Iran, 103 pp. (In Persian).

Messing, R. H. and Klungness, L. M. 2001. A two-year survey of the melon aphid, Aphis gossypii Glover, on crop plants in Hawaii. Proceedings of the HawaiianEntomological Society 35: 91–101.

Pedigo, L. P. and Buntin, G. D. 1994. Handbook of Sampling Methods for Arthropods in Agriculture. CRC Press, Boca Raton, FL, 714 pp.

Rezwani, A. 2004. Aphids on trees and shrubs in Iran. Ministry of Jihad-e-Agriculture, Agricultural Research and Education Organization, Iran, 271 pp. (In Persian).

Rakhshani, E., Talebi, A. A., Kavallieratos, N. G., Rezwani, A., Manzari, S. and Zeljko, T. 2005. Parasitoid complex (Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae) of Aphis craccivora Koch (Hemiptera: Aphidoidea) in Iran. Journal of Pesticide Science 78: 193–198.

Rakhshani, E., Talebi, A. A., Manzari, S., Rezwani, A. and Rakhshani, H. 2006. An investigation on alfalfa aphids and their parasitoids in different parts of Iran, with a key to the parasitoids (Hemiptera: Aphididae; Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae). Journal of Entomological Society of Iran 25(2): 1-14.

Rasekh, A., Michaud, J. P., Kharazi-Pakdel, A. and Allahyari, H. 2010. Ant mimicry by an aphid parasitoid, Lysiphlebus fabarum. Journal of Insect Science 10: 126. insectscienceorg/10.126.

Rouhani, G. 2009. A guide to the selection of ornamental trees in landscapes. Aiizh Publication, 196 pp. (In Persian).

Shahroki, S., Shojai, M., Rezwani, A., Ostovan, H. and Abdollahi, G. A. 2004. Investigation on the population structure and fluctuations of wheat aphids in Varamin region, Iran. Journal of Agricultural Science 10: 3-20.

 Singh, R. 2001. Biological control of the aphids by utilising parasitoids. In: Biocontrol Potential and its Exploitationin Sustainable Agriculture. kulwer Academic/Plenum Publishers, USA. 2: 57-73.

 Singh, R. and Agarwala, B. K. 1992. Biology, ecology and control efficiency of the aphid parasitoid Trioxys indicus: a review and bibliography.Biological Agriculture and Horticulture8: 271- 298.

Singh, P. M. Devjani, P., Devikarani, Kh. and Singh, T. K. 2011. Biodiversity, distribution and host range of the genus Ephedrus Haliday (Hymenoptera: Aphidiidae) in Manipur, N.E. India. Journal of ExperimentalScience 2(9): 24-26.

Stary, P. 1970. Biology of aphid parasites (Hymenpotera: Aphidiidae) with respect to integrated control. Series Entomologica, Dr. W. Junk, Publishers -The Hague, 643pp.

Stary, P. 1993. The fate of released parasitoids for biological control of aphids in Chile. Bulletin of Entomological Research 83: 633-639. 

Taheri, S. and Rakhshani, E. 2013. Identification of aphid parasitoids (Hym., Braconidae, Aphidiinae) and determination of their host relationships in Southern Zagros. Journal of Plant Protection 27 (1): 85-95.

Talaei-Hassanloui, R., Zeinalian-Mehrabani, M. and Ezzati-Tabrizi, R. 2012. Knowing and recognizing: The biology of glasshouse pests and their natural enemies. Tehran University Publication, Tehran -Iran. 265pp. (In Persian).

Tomanovic, Z., Kavallieratos, N. G., Stary, P., Stanisavljevic, L. Z., Cetkovic, A., Stamen Kovic, S., Jovanovic, S. and Athanassiou, C. C. 2009. Regional tritrophic relationship patterns of five aphid parasitoid species (Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae) in agroecosystem- dominated landscape of  Southeastern Europe.Journal of Economic Entomology 102: 836-854.

van Emden, H. F. and Harrington, R. 2007. Aphids as Crop Pests.CABI Publishing, London, 717 pp.

Wu, G., Lin, Y. W., Miyata, T., Jiang, S. R. and Xie, L. H. 2009. Positive correlation of methamidophos resistance between Lipaphis erysimi and Diaeretilla rapae and effects of methamidophos ingested by host insect on the parasitoid. Insect Science 16: 165- 173.