دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 Identification and seasonal fluctuations of natural enemies of Elm aphid, Tinocallis nevskyi (Hem.: Aphididae) in Shahrekord شناسایی و نوسان های فصلی دشمنان طبیعی شته نارون (Tinocallis nevskyi (Hem.: Aphididae در شهرکرد 1 12 1288 FA جهانگیر خواجه علی نفیسه پورجواد Journal Article 2015 09 20 The elm aphid, Tinocallis nevskyi (Hemiptera: Aphididae) is an important pest of elm trees in Shahrekord. In addition to direct damage through feeding and reducing plant vigor, the aphid excretes considerable amounts of honeydew, creating a nuisance, especially in recreational areas. Considering growing concerns about using chemical pesticides in urban areas, it is necessary to apply other pest control tactics such as biological control. In order to collect natural enemies of the aphid and determine their seasonal fluctuations, weekly samplings were performed during 2002-2003. Seasonal population fluctuations of the aphid and its natural enemies were also compared. Identified natural enemies were as follow: Trioxys pallidus as a hymenopteran parasitoid, Erythraeus (Erythraeus) hypertrichotus as a parasititic mite, 12 ladybird species from nine genus(Clitostethus, Stethorus, Hippodamia, Oenopia, Chilocorus, Exochomus, Adalia, Coccinella, Scymnus), five dipteran species from Chamaemyiidae and Syrphidae and five hemipteran species from Miridae, Antocoridae and Lygaeidae as predators. The total predator population peak nearly coincided with that of the aphid, but there was no synchrony between seasonal fluctuations of the aphid and its parasitoid. شته نارون (Tinocallis nevskyi (Hemiptera: Aphididae یکی از آفات مهم درختان نارون در فضای سبز شهر شهرکرد می باشد. این شته علاوه بر تغذیه از شیره گیاهی که ضعف گیاه میزبان را در پی دارد با ترشح مقادیر زیادی عسلک به ویژه در فضای سبز شهری موجب آزار و اذیت مردم میشود. با توجه به نگرانی های روز افزون از به کار بردن سموم شیمیایی در فضای سبز شهری، استفاده از دیگر روش های کنترل این آفت به ویژه کنترل بیولوژیک ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق دشمنان طبیعی این شته با نمونه برداری های هفتگی در طی دو سال متوالی جمع آوری و شناسایی شد. همچنین نوسان های فصلی چند گونه از آن ها مطالعه و با نوسان های فصلی شته نارون مقایسه شد. گونه های جمعآوری شده شامل یک گونه زنبور پارازیتوئیدTrioxys pallidus ، یک گونه کنه پارازیت (Erythraeus) hypertrichotusErythraeus و 12 گونه کفشدوزک شکارگر از نه جنس: Clitostethus, Stethorus, Hippodamia, Oenopia, Chilocorus, Exochomus, Adalia, Coccinella, Scymnus، پنج گونه مگس شکارگر از دو خانواده Chamaemyiidae و Syrphidae و پنج گونه سن شکارگر از سه خانواده Miridae، Anthocoridae و Lygaeidae بود. فراوانی فصلی جمعیت مجموع شکارگر ها از نظر اوج ظهور با جمعیت شته تقریباً همزمانی داشت، ولی در روند فراوانی فصلی شته و زنبور پارازیتوئید آن همزمانی مشاهده نشد.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1288_886ae89fd260b2c77d2b5682847e0568.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 The effect of methyl jasmonate in antibiosis resistance of wheat to the Russian wheat aphid اثر متیل جاسمونات در مقاومت آنتی بیوزی گندم به شته روسی گندم 13 23 1289 FA جعفر طعامی لطفعلی دولتی فرید شکاری Journal Article 2015 09 20 In this investigation, three concentrations of methyl Jasmonate, MeJa (0.01, 0.1 and 1 mM) and the control (distilled water, ethanol 96% and Tween-20 in foliar spray method, distilled water and ethanol 96% in seed priming method) with two different methods of foliar application and seed priming was used and their effects on wheat (cv. Sardari) resistance to the Russian wheat aphid, Diuraphis noxia (Hemiptera: Aphididae), was investigated. Analysis of variance indicated that the total nymphal development time was increased significantly in the 0.01 and 1 mM MeJa treated plants in foliar spray method. In seed priming method, the 1 mM MeJa significantly increased the total nymphal development time. Additionally, the pre-reproductive period was lengthened in plants treated with 0.1 mM MeJa in comparison with the control plants in foliar spray method. Moreover, in both methods, the reproductive period was significantly short on all the treated plants compared to the control plants. There was no significant difference in post- reproductive period between the treatments and the control in the both methods. Further, the mean number of offspring produced per female was significantly less on all treated plants than that on control plants in both methods. Furthermore, all the concentrations of MeJa reduced the total longevity in foliar spray method. In seed priming method, the total longevity was significantly short on 0.1 and 1 mM MeJa treated plants compared to the control plants. در این پژوهش، اثر سه غلظت 01/0، 1/0 و 1 میلیمولار متیل جاسمونات و شاهد (شامل آب مقطر، اتانول 96% و Tween-20 در روش محلول پاشی برگی، آب مقطر و اتانول 96% در روش پرایمینگ بذر) به دو روش مختلف محلول پاشی برگی و پرایمینگ بذر روی مقاومت گندم (رقم سرداری) به شته روسی گندم، Diuraphis noxia (Hemiptera: Aphididae) بررسی شد. تجزیه واریانس نشان داد که طول کل دوران پورگی این شته روی گیاهان تیمارشده با غلظت های 01/0 و 1 میلی مولار متیل جاسمونات در روش محلول پاشی برگی به طور معنی داری افزایش یافت. از طرف دیگر، در روش پرایمینگ بذر، غلظت 1 میلی مولار متیل جاسمونات طول کل دوران پورگی را به طور معنی داری افزایش داد. همچنین، دوره قبل از تولیدمثل در روش محلول پاشی برگی در غلظت 1/0 میلی مولار به طور معنی داری نسبت به شاهد طولانی تر بود. طول دوره تولیدمثل در همه گیاهان تیمارشده و در هر دو روش به طور معنی داری نسبت به شاهد کوتاه تر بود. از لحاظ طول دوره بعد از تولیدمثل، هیچ اختلاف معنی داری بین شاهد و تیمارها در هر دو روش وجود نداشت. با وجود این، در هر دو روش آزمایش، تعداد پوره تولیدشده توسط ماده ها در همه گیاهان تیمارشده به طور معنی داری نسبت به شاهد کمتر بود. در روش محلول پاشی برگی، همه غلظت های متیل جاسمونات، طول عمر کل را کاهش داد. همچنین، در روش پرایمینگ بذر، طول عمر کل شته روی گیاهان تیمارشده با غلظت های 1/0 و 1 میلی مولار متیل جاسمونات به طور معنی داری نسبت به شاهد کمتر بود.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1289_81f9a01792d1f41a1a60ed714bcfc451.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 Crop loss assessment of rice stem borer, Chilo suppressalis Walker on Hashemi rice variety under field conditions ارزیابی خسارت کرم ساقه خوار نواری برنج (.Chilo suppressalis Walk) روی رقم هاشمی در شرایط مزرعه 25 37 1290 FA فرزاد مجیدی شیل سر Journal Article 2015 09 20 Rice striped stem borer (RSSB) is the most important insect damaging rice crops. The quantification of damages and yield loss caused by this pest is crucial in IPM. In order to determine rice striped stem borer damages on native varieties of Hashemi, experiments were conducted at the Rice Research Institute in 2011. The pest damages could be found in the form of dead hearts and white heads. The relationship between nutrition, damages and rice yield losses were also assessed. This study was carried out in a randomized complete block design with 7 treatments and 3 replications of artificially contaminated rice with eggs masses in cages with dimensions of 2×1×2 m (height × width× length). Treatments were performed at vegetative stage of rice by installing one, three and five egg masses (45-50 numbers) on the leaf blade and in the reproductive stage on leaf sheath with similar density. A control was considered alongside treatments. The results of this study showed that in the vegetative stage of rice plants, five eggs masses treatments caused infection with 9.44 percent of dead hearts with 3828 kg per hectare and 6.17 percent yield loss it compared to the control. Also in the reproductive stage, this treatment showed the lowest yield level with 3492.48 kg per hectare. In the above mentioned treatments, the greatest amount of white heads with 16.88 percent, and grain yield crop loss by 14.4 percent was observed as compared to the control. The yield of the control was 4080 kg per hectare. The results showed that for one percentage of dead hearts contamination up to 30 kg and for one percentage of white heads up to 50 kg of yield loss was observed by stem borer infestation. کرم ساقه خوار نواری برنج مهم ترین حشره ای است که به برنج خسارت می‌زند.کمی کردن خسارت و کاهش عملکرد ناشی از این آفت، مدیریت کنترل آن را آسان می کند. برای تعیین خسارت کرم ساقه خوار نواری برنج روی رقم بومی (رقم هاشمی) آزمایشی در سال 1390 در موسسه تحقیقات برنج کشور انجام شد. خسارت آفت مذکور در مزرعه با ایجاد علائم جوانه های مرکزی مرده و خوشه های سفیدشده مشخص شد و ارتباط بین تغذیه، خسارت و کاهش عملکرد برنج ارزیابی شد. این تحقیق درقالب طرح بلوک کامل تصادفی با 7 تیمار و 3 تکرار با آلوده سازی مصنوعی با استفاده از دسته های تخم آفت در قفس‌هایی با ابعاد 2×1×2 (ارتفاع ×عرض× طول) متر انجام شد. تیمارها شامل آلوده سازی در مرحله ی رویشی گیاه برنج با نصب یک، سه و پنج دسته تخم (50 - 45عددی) روی پهنک برگ و در مرحله ی زایشی با همان تراکم روی غلاف برگ انجام شد. شاهد در کنار سایر تیمارها انتخاب شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که در مرحله ی رویشی گیاه برنج، تیمار پنج دسته تخم، بیشترین آلودگی در مرحله ی رویشی با 44/9 درصد جوانه های مرکزی مرده و با سطح عملکرد 3828 کیلوگرم در هکتار و با کاهش عملکرد 17/6 درصد نسبت به شاهد بوده است. همچنین در مرحله ی زایشی گیاه برنج، تیمار پنج دسته تخم، پائین ترین سطح عملکرد با 48/3492 کیلوگرم درهکتار را نشان داد. در تیمار مذکور آلودگی خوشه های سفید شده با بیشترین مقدار ( 88/16درصد) و با بیشترین کاهش عملکردی برابر4/14 درصد نسبت به تیمار شاهد مشاهده شد. در ضمن سطح عملکرد تیمار شاهد 4080 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که به ازای یک درصد آلودگی جوانه های مرکزی مرده تا 30 کیلوگرم و همچنین به ازای یک درصد خوشه های سفید شده تا50 کیلوگرم عملکرد ناشی از تغذیه آفت ساقه خوار کاهش داشت.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1290_f20eb50491301b96f199ff3b01d43003.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 Antibiosis resistance of 13 clones of Populus spp. to poplar leaf aphid (Chaitophorus populi Koch) in East Azarbaijan مقاومت آنتی‌بیوزی 13 کلن صنوبر به شته برگ (Chaitophorus populi (Koch در استان آذربایجان شرقی 39 47 1291 FA مصطفی نیکدل Journal Article 2015 09 20 Poplar leaf aphid, Chaitophorus populi Koch (Hemiptera: Aphididae) is one of the important sucking pests that cause direct and indirect damage on poplar trees (Populus spp.) in Iran and East Azarbaijan province. In this study antibiosis resistance of 13 poplar clones belonging to the three species against poplar leaf aphid under laboratory conditions (25±2 ˚C, 55 ± 5% relative humidity and 16L: 8D h photoperiod) was investigated in 2008. Ten rooted cuttings of each clone (with 20 cm long and 1.5 cm in diameter) were used for testing. By releasing one-day-old nymphs on cuttings, the process of their life until natural death of adult aphid such as establishment, feeding, developmental time, survival rate, pre-reproductive time and the number of progeny was determined. After collecting the necessary data, intrinsic rate of natural increase (rm) was calculated. The ANOVA of results indicated that there is significant difference among the effects of poplar clones on rm. Based on compared rm means, all five clone of white poplar, P. alba due to having higher rm-values (0.271 to 0.302) were susceptible clones to the aphid and among them, P. a82.5 with the highest rm was the most susceptible clone of P. alba species. Among the P. nigra clones, p. n82.4, p. n82.8 and p. n56.12 were more susceptible to the pest, respectively. While p. n82.7 and p. n62.154 clones were relatively resistant to pest. Finally, two others (p. n62.191 and p. n82.6 clones) with the only one clone of P. euramericana, given the minimal impact on rm-value (0.0591 to 0.0717) were determined as the most resistsnt among tested clones. شته برگ صنوبر، (Chaitophorus populi Koch (Hemiptera: Aphididae یکی از آفات مهم مکنده در ایران و استان آدربایجان‌شرقی می‌باشد که به طور مستقیم و غیر مستقیم به درختان صنوبر خسارت می‌زند. در این تحقیق مقاومت آنتی بیوزی 13 کلن صنوبر از سه گونه نسبت به شته برگ صنوبر در شرایط آزمایشگاهی (دمای 2 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 55 درصد و دوره نوری حدود 16 ساعت روشنائی و 8 ساعت تاریکی) طی سال 1387 مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش روی 10 قلمهی ریشه‌دار صنوبر در ابعاد یکسان از 13 کلن به طول 20 سانتیمتر و قطر 5/1 سانتیمتر انجام شد. با رها‌سازی پوره‌های یک روزه روی قلمه‌ها، روند زیستی پوره از جمله استقرار، تغذیه، دوره نمو قبل از بلوغ پوره‌ها و میزان تولید مثل تا مرگ طبیعی شته ی بالغ تعیین شد. پس از جمع‌آوری داده‌ها، نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) محاسبه شد. تجزیه واریانس نتایج نشان داد که میان تاثیرگذاری کلن‌های صنوبر روی نرخ ذاتی افزایش جمعیت شته اختلاف معنی‌دار وجود دارد. بر اساس مقایسه میانگین rm ها، تمام پنج کلن مربوط به گونه کبوده، P. alba با داشتن بیشترین مقادیر rm (0.271تا 0.302) حساس‌ترین کلن ها نسبت به آفت بودند که در این بین کلن P.a82.5 با داشتن بیشترین مقدار rm حساس ترین کلن کبوده بود. از بین کلن‌های P. nigra سه کلن p.n82.4، p.n82.8 و p.n56.12 به نسبت حساس بوده و دو کلن دیگر این گونه شامل p.n82.7 و p.n62.154 به نسبت به آفت مقاوم بودند. اما دو کلن p.n62.191 و p.n82.6 به همراه تنها کلن گونه ی P. euramericana با توجه به کمترین تاثیرگذاری روی نرخ رشد شته (0591/0 تا 0717/0) بهعنوان مقاوم ترین کلنهای صنوبر برابر جمعیت های آفت معرفی شدند.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1291_2d2fbe228d7214536ed3d17e4a677241.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 بررسی ویژگی های زمین آماری توزیع مکانی غلاف های آلوده به کرم پیله‌خوار (Heliothis viriplaca Huf. (Lep.: Noctuidae در مزارع نخود دیم شهرستان دلفان (استان لرستان) 49 59 1292 FA بهزاد شفیعی نسب جهانشیر شاکرمی عبدالامیر محیسنی شهریار جعفری Journal Article 2015 09 20 Today different geostatistical techniques being widely used to predict the spatial variations of the pests. The pod borer, Heliothis viriplaca Huf. is the most important pest of chickpea, Cicer arietinum L. in the west areas of Iran. In this study in order to achieve the goal of Site Specific Integrated Pest Management (SSIPM) to reduce the application of chemical insecticides, geostatistical characteristics of the infestation pods by pest were studied in Delfan (Golestane & Dehsefied villages). For this, two chickpea fields (variety Bunij of Kermanshah) each about 2 hectares, were chosen. In each field, 88 points or stations with the certain coordination were marked, and in each station, 3 plants were chosen as sample unit, then the number of infested pods was determined. After data normalization, they were analyzed using Gs+ version 5.1. Semivariograms were calculated to model the change in spatial correlation with increasing distance between samples. Results showed that the spatial distribution of the pods infestation by H. viriplaca was described by an exponential model for five out of eight data sets, a spherical model for two out of eight data sets. One data set was fitted to any model due to pure nugget effect. The range of spatial dependence varied from 311 to 933 m, and the degree of spatial dependence (DD= C/(C0+C)) varied from 0.501 to 0.547. امروزه روش های مختلف زمین آمار، کاربردهای گسترده ای در پیشبینی تغییرات مکانی آفات دارند. کرم پیله خوار نخود،Heliothis viriplaca Huf. مهم ترین آفت مزارع نخود در مناطق غربی ایران میباشد. در این تحقیق به منظور تحقق هدف مدیریت تلفیقی مکان ویژه و در نتیجه کاهش مصرف سموم شیمیایی علیه این آفت، ویژگی های زمین آماری این حشره در شهرستان دلفان (دو روستای گلستانه و ده سفید) مورد بررسی قرار گرفت. به همین منظور دو مزرعه نخود دیم رقم بیونیج کرمانشاهی هر یک به مساحت حدود دو هکتار انتخاب شد. در هر مزرعه 88 نقطه (ایستگاه) با مختصات معین، علامت گذاری شد و از هر ایستگاه تعداد سه بوته به عنوان واحد نمونه برداری انتخاب و تراکم غلافهای آلوده به آفت اندازه گیری شد. داده ها پس از نرمال سازی، با استفاده از نرم افزارGs+نسخه 1/5 تجزیه و تحلیل شدند. به منظور مدلسازی تغییرات وابستگی مکانی با افزایش فاصله بین نمونه ها، منحنی های نیم تغییرنما محاسبه و ارایه شدند. نتایج نشان داد که در بررسی توزیع مکانی غلاف های آلوده به H. viriplaca، پس از برازش داده ها؛ از مجموع هشت مرحله نمونه برداری پنج مورد با مدل نمایی، دو مورد با مدل کروی و یک مورد با مدل اثر خالص قطعه ای (بدون ساختار مکانی) مطابقت داشت. دامنه وابستگی مکانی از 311 تا 933 متر و درجه وابستگی مکانی (DD=C/(C0+C) نیز از 501/0 تا 547/0 متغیر بود.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1292_0543498e469cc19e43ac354733bc5f64.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 Fumigant toxicity and repellency of Citrus limetta (L.) peel essential oil on four coleopteran stored product pests سمیت تنفسی و اثر دورکنندگی اسانس پوست میوه لیمو شیرین (.Citrus Limetta (L روی چهار آفت سخت بالپوش انباری 61 72 1293 FA محمود محمدی شریف مهدی کبیری رئیس آباد Journal Article 2015 09 20 In this research, fumigant toxicity and repellency of essential oil of sweet lemon, Citrus limetta fruit peels were investigated against sawtoothed grain beetle Oryzaephilus surinamensis, rice weevil Sitophilus oryzae, lesser grain borer, Rhizopertha dominica and confused flour beetle, Tribolium confusum. In fumigant toxicity assays, in addition to common bioassays and probit analysis of the data, two indices of effective concentration and mortality were used for evaluating the essential oil efficacy. In the first method, the minimum concentrations that caused effective mortality (over 90%) were determined against the four pests. In the second one, two constant concentrations; low (0-50% mortality) and high (50-100% mortality) were tested to evaluate different susceptibility of these four insects. Repellency of the essential oil was estimated by applying four concentrations; 0.1, 0.2, 0.41 and 0.83 μl/cm2. LC50 values were 208.9, 248.99, 328.66 and 257.212 μl/L air for the pests, respectively, demonstrating the more sensitivity of sawtoothed grain beetle. In the assays of the concentration as an index, estimated concentrations for the species were 600 (100% mortality), 625 (95% mortality), 700 (100% mortality) and 375 µl/L air (92.5% mortality), respectively. In the assays of the mortality as an index, the low concentration (175 µl/L air) caused 42.5±13.1, 20±0, 15±6.4 and 12.5±9.4% mortality and the high concentration (350 µl/L air) caused 72.5±4.7, 65±6.5, 52.5±8.5 and 72.5±8.5% mortality, respectively. The mean repellencies of four concentrations at three hours after treatment were 61.6±15.9, 49.9±9.6, 48.3±16 and 83.3±4.1%, respectively. The results of this research revealed the average efficacy of citrus lemon peels essential oil for controlling these coleopteran stored products pests. در این تحقیق سمیت تنفسی و دورکنندگی اسانس پوست میوه لیمو شیرین Citrus limetta روی شپشه دندانه دارOryzaephilu ssurinamensis، شپشه برنج Sitophilus oryzae، سوسک کشیش Rhizopertha dominica وشپشه آرد Tribolium confusumمورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش های سمیت تنفسی علاوه بر زیست سنجی و تجزیه پروبیت اثر اسانس روی آفات، کارایی اسانس با مبنا قرار دادن دو شاخص غلظت و مرگ ومیر موثر نیز برآورد شد. در روش اول پایین‌ترین غلظت لازم برای ایجاد مرگ‌ومیر موثر (بیش از 90 درصد) روی هر کدام از گونه ها بدست آمد. در روش دوم حساسیت متفاوت گونه ها از طریق مقایسه کارایی دو غلظت پایین (50-0 درصد مرگ‌ومیر) و بالا (100-50 درصد مرگ‌ومیر) آزمایش شد. قابلیت دورکنندگی اسانس با استفاده از چهار غلظت 1/0، 2/0، 41/0 و µL/cm²83/0 برآورد شد. میزان LC50 اسانس برای آفات ذکر شده به ترتیب 9/208، 99/248، 66/328 وµl/L air 12/257 برآورد شد که نشان دهنده حساسیت بیشتر شپشه دندانه دار بود. در آزمایش های شاخص غلظت، مقادیر بدست آمده بترتیب 600 (100% مرگ‌ومیر)، 625 (95% مرگ‌ومیر)، 700 (100% مرگ‌ومیر) و µl/L air 375 (5/92% مرگ‌ومیر) بود. در آزمایش های شاخص مرگومیر، غلظت پایین (µl/L air175) به ترتیب باعث 1/13±5/42، 0±20، 4/6±15 و 4/9±5/12 درصد مرگومیر و غلظت بالا (µl/L air 350) به ترتیب باعث 7/4±5/72، 5/6±65، 5/8±5/52 و 5/8±5/72 درصد مرگ ومیر شدند. میانگین دورکنندگی ناشی از چهار غلظت در سه ساعت پس از تیمار برای آفات ذکر شده به ترتیب 9/15±6/66، 6/9±9/49، 6/1±3/48 و 1/4±3/83 درصد بود. نتایج این تحقیق نشان دهنده کارایی متوسط اسانس پوست میوه لیمو شیرین برای کنترل این سخت بالپوشان آفت محصولات انباری است.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1293_7c65f1aae6805cb71a06f9ec2471515f.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات آفات گیاهی 2322-2409 5 2 2015 08 23 Fauna and biodiversity of edaphic laelapid mites (Acari: Mesostigmata: Laelapidae) in south of Guilan Province بررسی فون و تنوع زیستی کنه‌های خاکزی خانواده (Laelapidae (Acari: Mesostigmata در جنوب استان گیلان 73 84 1294 FA سارا رامرودی جلیل حاجی زاده آزاده کریمی ملاطی Journal Article 2015 09 20 Fauna and biodiversity of laelapid mites (Acari: Mesostigmata: Laelapidae) were studied in south of Guilan Province, during 2012–2013. In this research, 18 species belong to eight genera were collected and identified, among them two species were new records for science, one species was new record for Iran and six species were new records for Guilan Province mite fauna. Biodiversity indexes on the basis of species richness were calculated using standard formulas and ecological methodology software. Data processing was performed using SAS software. The estimated Shannon-Wiener’s diversity index and Margalef index showed the significant difference among studied habitats and seasons. The highest and lowest values of Shannon-Wiener’s diversity index and Margalef index were calculated for forest (0.9) and (2.7) and field areas (0.8) and (1.7), respectively. Moreover, among different seasons, spring with 0.94 and 3.2 and winter with 0.8 and 1.4, respectively had greatest and lowest values. According to finding of this study, in fields habitats Gaeolaelaps aculeifer (23%), G. praesternalis (15%), Cosmolaelaps vacua(13%) and C. lutegiensis (11%), were the most abundant species. The evenness index was higher in forest areas (1.5) than field’s habitats (1.3). Collected species from forest areas had almost equal relative abundance. فون و تنوع زیستی کنه‌های خانواده Laelapidae در زیستگاه‌های جنگلی و زراعی جنوب استان گیلان در فصول مختلف سال 1391 بررسی شد. در مجموع 18 گونه از هشت جنس جمع‌آوری و شناسایی شدند که در بین آن‌ها دو گونه برای دنیا و یک گونه برای ایران جدید بودند و شش گونه نیز برای اولین بار از استان گیلان گزارش شدند. محاسبه شاخص‌های تنوع زیستی بر مبنای فراوانی گونه‌ها، با استفاده از فرمول‌های متداول و با کمک نرم افزارEcological Methodology و تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم افزارSAS (نسخه 6.2) انجام شد. نتایج نشان داد که شاخص‌های تنوع زیستی با توجه به نوع پوشش گیاهی و فصل نمونه برداری، تفاوت معنی‌داری دارند به‌طوری‌که بیشترین تنوع شانون و غنای گونه‌ای مارگالف به‌ترتیب به میزان 9/0 و 7/2 در مناطق جنگلی و کمترین مقدار آن به‌ترتیب به میزان 8/0 و 7/1 در مناطق زراعی مشاهده شد. همچنین در بین فصول مختلف سال، فصل بهار با 94/0 و 2/3 و فصل زمستان با 8/0 و 4/1 به‌ترتیب بیشترین و کمترین میزان تنوع شانون و غنای گونه‌ای مارگالف را داشتند. در بین گونه‌های جمع‌آوری شده در منا‌طق زراعی (190 کنه) گونهGaeolaelaps aculeifer Canestrini, 1883 بیشترین فراوانی نسبی (23 درصد)، و گونه‌هایG. praesternalis Willmann, 1949، Cosmolaelaps vacua Michael, 1891وShcherbak, 1971 C. lutegiensisبه‌ترتیب دارای 15، 13 و11 درصد فراوانی‎ نسبی گونه‌های جمع‌آوری شده بودند. مقدار شاخص یکنواختی در مناطق جنگلی (5/1) بیشتر از مناطق زراعی (3/1) و فراوانی نسبی گونه‌های جمع‌آوری شده از مناطق جنگلی تقریبا برابر بودند.

https://iprj.guilan.ac.ir/article_1294_df467beffc24cfe51874886557055ffa.pdf